Erkek Bebek İsimleri Sözlüğü

Hepsi | A B C D E F G H I K L M N O P R S T U V Y Z
567 sonuç bulundu.
O
Oba
1. Çadırlarda yaşayan göçebe ailelerin meydana getirdiği topluluk. 2. Genellikle bölmeli göçebe çadırı.
Ö
Öbek
Yığın, takım, grup.
O
Oben
O, benim anlamında kullanılan bir ad.
Obuz
Su kaynağı.
Ocak
1. Ateş yakmaya yarayan, pişirme, ısıtma, ısınma gibi amaçlarla kullanılan yer. 2. Ev, aile, soy.
Ö
Öcal
Yapılan kötülüğün acısını çıkar, öcünü al anlamında kullanılan bir ad.
O
Ocan
O, cana yakın dosttur anlamında kullanılan bir ad.
Od
Ateş.
Oder
Ateş gibi canlı, coşkulu, hareketli kimse.
Odhan
Ateşli hükümdar.
Odkan
Canlı, coşkulu kimse.
Odkanlı
Canlı, coşkulu, ateşli kimse.
Odman
Ateş gibi canlı, coşkulu, hareketli kimse.
Ö
Ödül
1. Bir başarı karşılığında verilen armağan, mükâfat. 2. Bir iyiliğe karşılık olarak verilen armağan.
O
Odyak
Ateşli ve coşkulu ol anlamında kullanılan bir ad.
Odyakar
Ateş gibi can yakan kimse.
Odyakmaz
Ateş yakmaz.
Oflas
bk. Oflaz
Oflaz
1. İyi, güzel, eksiksiz, tam. 2. Gürbüz, yakışıklı, güzel giyinen. 3. Becerikli. 4. Eflatun rengi. 5. İşe yarar.
Oflazer
İyi, güzel, eksiksiz, becerikli kimse.
Ogan
1. Tanrı. 2. Güçlü, kuvvetli.
Oganalp
Güçlü yiğit.
Oganer
Güçlü kimse.
Ogansoy
Güçlü soydan gelen kimse.
Oğanverdi
Allah bağışladı anlamında kullanılan bir ad.
Ö
Öge
1. Çok akıllı. 2. Yaşlı kimse. 3. Bir ulusun büyüğü, ileri geleni. 4. Hekim. 5. Ün, şöhret.
O
Ogeday
bk. Ögeday
Ö
Öger
Akıllı, bilgili kimse.
Öget
1. Beğenilen, aranılan, övülen.2. İyi, güzel.
Ögetürk
Akıllı, bilgili Türk.
Öğmen
Harman.
Öğrünç
Sevinç.
O
Oğul
1. Erkek evlat. 2. Yavru. 3. Kovandan çıkan arı topluluğu.
Oğulbalı
1. Çok güzel, eksiksiz. 2. Erkek çocuktan olan. 3. Beyaz ve iyi bal.
Oğulbaş
İlk doğan erkek çocuk.
Oğulbay
Zenginlik getiren çocuk.
Oğulbey
Beyin oğlu.
Oğulçak
Küçük oğul.
Oğulcan
Çok sevgili çocuk.
Oğultan
Sabahleyin doğan çocuk.
Oğultekin
Biricik, benzersiz çocuk.
Oğultürk
Türk çocuğu.
Ogün
Anımsanan, belirli bir günde doğan kimse.
Ö
Öğünç
bk. Övünç
O
Oğur
1. Uğur. 2. Samimi, içten dost. 3. Bir şey yapabilmek için ele geçen zaman veya elverişli durum.
Oğuralp
Uğurlu, mutlu yiğit.
Oğurata
Uğurlu ata.
Oguş
1. Oymak. 2. Hısım, akraba. 3. Bereket.
Ö
Öğüt
Bir kimseye yapması veya yapmaması gereken şeyler için söylenen söz.
Öğütal
Öğüt dinle anlamında kullanılan bir ad.
O
Oğuz
1. Sağlam, gürbüz, güçlü delikanlı. 2. Temiz kalpli dost, iyi arkadaş. 3. Kır adamı, köylü. 4. Saf, deneyimsiz kimse. 5. Türklerin en büyük boylarından birinin ve bu boydan olan kimselerin adı.
Oğuzalp
Gerçekten dost olan yiğit.
Oğuzata
Gerçek dost olan ata.
Oğuzbala
Güçlü, kuvvetli çocuk.
Oğuzbay
Gerçek dost.
Oğuzcan
Gerçek dost.
Oğuzer
Güçlü, kuvvetlü kimse.
Oğuzhan
Güçlü, kuvvetli hükümdar.
Oğuzkan
Güçlü, kuvvetli soydan gelen kimse.
Oğuzman
Güçlü, sağlam, iyi yürekli, dost kimse.
Oğuztan
Güçlü kuvvetli, iyi yürekli kimse.
Oğuztüzün
Yumuşak huylu, güçlü kuvvetli kimse.
Ö
Ök
Akıl, hatır, zekâ, zihin.
O
Okakın
Oklarla yapılan saldırı.
Okal
Okunu al, savaşa hazırlan anlamında kullanılan bir ad.
Okan
Anlayışlı.
Okanalp
Anlayışlı yiğit.
Okanay
Anlayışlı kimse.
Okandan
Tanrı'dan gelen, Tanrı'nın verdiği.
Okaner
Anlayışlı kimse.
Okar
Başında ok biçiminde bir tel demeti bulunan balıkçıl, telli balıkçıl.
Okat
Okat anlamında kullanılan bir ad.
Okatan
Ok atan, ok fırlatan.
Okatar
Ok atan, ok fırlatan.
Okatay
Tanınmış ok atıcısı.
Okay
1. Satürn gezegeni. 2. Beğenme.
Okayer
Beğenilen kimse.
Okbaş
Usta ok atıcısı.
Okbay
Ok atıcısı.
Okboğa
Güçlü, kuvvetli ok atıcısı.
Okbudun
Okçu millet.
Okcan
Canlı, hareketli, canı tez.
Okçun
1. Uzak, öte.2. Uzakta bulunan.
Okdağ
Dağlarda gezen okçu.
Okdemir
Güçlü, kuvvetli kimse.
Ö
Öke
bk. Öge
Ökeer
Akıllı, bilgili kimse.
Ökelik
Akıllılık, bilgelik.
O
Oker
Hızlı, canlı, hareketli kimse.
Okergin
Hareketli, canlı olgun kimse.
Okgüç
Ok gibi güçlü ve hızlı kimse.
Okgüçlü
Ok gibi çevik, hızlı ve güçlü olan kimse.
Okhan
Hareketli, güçlü hükümdar.
Okkan
Hareketli ve güçlü soydan gelen kimse.
Ö
Ökkeş
Erkek örümcek.
Öklü
Akıllı.
O
Okman
1. Ok gibi hızlı, güçlü kimse. 2. Okçu.
Ö
Ökmen
Akıllı, zeki, bilgili kimse.
Ökmener
Akıllı, bilgili kimse.
O
Okşak
1. Benzeyiş. 2. Benzeyen, andıran.
Oksal
Ok at anlamında kullanılan bir ad.
Oksaldı
Ok attı, fırlattı" anlamında kullanılan bir ad.
Oksalmış
Ok atmış, ok fırlatmış kimse.
Okşan
Benzeyen, andiran.
Oksar
Okunu hazırla anlamında kullanılan bir ad.
Oksay
Okları hazırla anlamında kullanılan bir ad.
Oksev
Oku sev anlamında kullanılan bir ad..
Okseven
Oku seven.
Oksever
Oku seven.
Oksu
Ok gibi güçlü ve su gibi temiz olan.
Oktan
Ok atan, okçu.
Oktar
Ok atan, okçu.
Oktaş
Ok gibi hızlı, taş gibi sağlam olan kimse.
Oktay
Ok gibi güçlü olan eşsiz kimse.
Ö
Ökte
Akıllı, zeki, anlayışlı, bilgili.
Öktem
1. Güçlü. 2. Onurlu.
Öktemer
1. Güçlü kimse.2. Onurlu kimse.
Ökten
1. Akıllı, bilgili.2. Kahraman, cesur.
Öktener
1. Akıllı, bilgili kimse.2. Kahraman, cesur kimse.
O
Oktuğ
Ok ve tuğ.
Oktunç
Ok gibi hareketli, tunç gibi sağlam olan kimse.
Oktüre
Ok gibi hareketli dürüst kimse.
Oktüremiş
Ok gibi hareketli ve hızlı olan kimse.
Oktürk
Güçlü, hareketli Türk.
Okumuş
Öğrenim görmüş, bilgili.
Okur
Okumayı seven, okuyan kimse.
Okuş
1. Zekâ, akıl, anlayışlılık. 2. Çağrı, davet.
Okuşlu
Zeki, akıllı, anlayışlı.
Okutan
Eğitici, öğretmen.
Okuyan
1. Okumayı seven. 2. Çağıran, davet eden.
Okver
Okuyuver, oku anlamında kullanılan bir ad.
Okverdi
Okudu, okuyuverdi anlamında kullanılan bir ad.
Okyalaz
Hareketli ve hararetli kimse.
Okyan
Okuyan, bilgili.
Okyanus
Ana karaları birbirinden ayıran büyük deniz.
Okyar
Hareketli, canlı dost.
Okyay
Ok gibi hızlı yay gibi sert olan..
Olca
1. Ganimet. 2. Kadın esir. 3. Bolluk, bereket.
Olcabay
Ganimet alan kimse.
Olcan
Gerçek dost ol anlamında kullanılan bir ad.
Olcay
1. Baht, talih, şans. 2. Bahtlı, talihli.
Olcayhan
Çanslı, bahtlı hükümdar.
Olcayto
Bahtlı, şanslı, talihli.
Olcaytu
bk. Olcayto
Olcaytuğ
bk. Olcayto
Olcaytürk
Şanslı, talihli Türk.
Ö
Ölçüm
Ölçülerek elde edilen sonuç.
O
Olçun
1. Eli işe yatkın, becerikli, usta. 2. Kendini olduğundan üstün gösteren. 3. Hekimlik taslayan kimse.
Oldaç
Şişman, büyümeye ve gelişmeye elverişli olan.
Oldağ
Yücel, yüksel anlamında kullanılan bir ad.
Ö
Ölen
1. Çiçek açmış çayır. 2. Şarkı. 3. Sulak arazi. 4. Nemli, yaş.
O
Olgaç
Olgun, yetişkin, iyi gelişmiş.
Olgun
Bilgi, görgü ve hoşgörüsü gelişmiş kimse.
Olgunay
Dolunay.
Olguner
Yetişmiş, iyi gelişmiş kimse.
Olgunsoy
Olgun, yetişmiş bir soydan gelen kimse.
Olgunsu
İnsana ölümsüzlük verdiğine inanılan hayat suyu.
Olkıvanç
Kıvanç duyacağın işler yap anlamında kullanılan bir ad.
Ö
Ölmez
Uzun ömürlü.
Ölmezbey
Uzun ömürlü bey.
O
Olpak
Her zaman temiz, dürüst bir insan ol anlamında kullanılan bir ad.
Olsan
Adın duyulsun, ünlü ol anlamında kullanılan bir ad.
Oluk
1. Olgun, olgunlaşmış. 2. Irmak. 3. Çay ve dereden küçük akarsu.
Oluş
Oluşma, meydana gelme, varlık kazanma.
Omaç
Hedef, amaç, gaye.
Omaca
1. Bel kemiği. 2. Topuk kemiği.
Omay
1. Seçkin, seçilmiş. 2. Özet, öz.
Ö
Ömer
1. Yaşama, yaşayış, hayat, canlılık. 2. İkinci halife.
O
Omur
Omurgayı oluşturan kemiklerin ortak adı.
Ö
Ömüral
Uzun ömürlü ol anlamında kullanılan bir ad.
O
Omurca
Küçük omur.
Ö
Ömürcan
Uzun ömürlü.
O
Omurtak
Küçük kartal.
Ö
Önad
Adı önde gelen, tanınan.
Önal
Üstün gel, başta ol anlamında kullanılan bir ad.
Önalan
Önce davranan, üstün gelen, başta olan.
O
Onan
1. Daha iyi bir duruma giren, mutlu olan. 2. Hastalıktan, dertten kurtulan.
Onar
1. Daha iyi bir duruma giren, mutlu olan. 2. Hastalıktan, dertten kurtulan.
Onaran
1. Düzelten, yararlı bir duruma getiren. 2. İyileştiren, tedavi eden. 3. Başaran, bitiren.
Onart
Düzenli, muntazam.
Onat
1. İyi, güzel, düzgün. 2. İyi yaradılışlı. 3. Doğru, dürüst, nitelikli. 4. Kolay.5. Uygun, münasip, yakışır.6. İyi ahlâklı.
Onatkan
İyi, dürüst, temiz bir soydan gelen.
Onatkut
İyi yaradılışlı, kutlu kimse.
Onatsü
İyi, güzel, dürüst asker.
Onay
Uygun bulma, onaylama.
Ö
Önaydın
İlerisi, önü aydınlık olan.
O
Onbulak
On kaynak.
Ö
Öncel
1. Birine göre kendinden önce yerini tutmuş olan kimse. 2. Bizden önce yaşamış olanlar.
Öncü
1. Kılavuz, rehber. 2. Önder. 3. Yeni bir görüş ve akım başlatan kimse.
Öncübay
Öncü olan kimse.
Öncüer
Öncü olan kimse.
Önder
1. Bir topluluğa başkanlık eden kimse. 2. Önde giden, yol gösteren, kılavuz.
Önderol
Önderlik yap anlamında kullanılan bir ad.
Öndeş
Yol gösteren, rehber, kılavuz.
Öndünç
1. Haberci. 2. Başta olan.
O
Onel
On el.
Ö
Önemli
Önemi olan, değerli.
Önen
Hak, adalet.
O
Oner
On kişi.
Ö
Öneri
Öne sürülen görüş, düşünce, teklif.
O
Onerim
On müjde.
Ö
Öneş
1. Rehber, kılavuz. 2. İnat.
Öney
Önde olan, önde gelen, üstün.
O
Ongan
bk. Ongun
Ongay
Kolay.
Ö
Öngel
Ağırbaşlı kimse.
Öngen
Başarı, zafer.
Öngör
İleriyi düşünerek, göz önünde tutarak davran anlamında kullanılan bir ad.
Öngören
İleriyi düşünerek, göz önünde tutarak davranan.
Öngü
1. İlk, önce, önceki. 2. Direnme, inat.
Öngül
İlk çocuğa verilen bir ad.
O
Ongun
1. Eksiksiz, tam. 2. Verimli, bol. 3. Kutlu, uğurlu, beğenilen kimse. 4. Kurtulmuş, onmuş. 5. Gelişmiş, gürbüz. 6. Bayındır.
Ongunalp
Kutlu, uğurlu, beğenilen yiğit.
Onguner
Kutlu, uğurlu, beğenilen kimse.
Ongüneş
On güneş.
Ongunsu
Kutlu, uğurlu, beğenilen soydan gelen kimse.
Ongur
Kurtuluş.
Ö
Öngüt
1. Saklanarak yanaşma, izinden yürüme. 2. Hücum etmek için elverişli yer.
Öniz
Daha önce iz bırakmış olan, ünlü.
Önkal
Önde ol, ileride ol anlamında kullanılan bir ad.
Önol
Başta gel, önde ol anlamında kullanılan bir ad.
Önsal
Önde ol, ileride ol anlamında kullanılan bir ad.
Önsav
Başta gelen düşünce.
Önsel
Hiçbir denemeye dayanmayan, yalnız akıl yoluyla yapılan.
Önsoy
Tanınan, önde gelen soydan olan kimse.
Öntaş
Güçlü, lider olan kimse.
O
Onuğ
bk. Onuk
Onuk
Sevgili, aziz.
Onuker
Sevilen, sevgili insan, saygıdeğer.
Onuktan
Sevgili, aziz kimse.
Onuktekin
Sevilen, sayılan benzersiz insan.
Onul
İyileş, iyi ol, sağlıklı ol anlamında kullanılan bir ad.
Onultan
İyileştiren, düzelten, sağlığına kavuşturan.
Onur
1. İnsanın kendine karşı duyduğu saygı. 2. Başkalarının gösterdiği saygının dayandığı değer, şeref.
Onurad
Onuruyla tanınmış kimse.
Onural
Şan ve şeref kazan anlamında kullanılan bir ad.
Onuralp
Onuruyla tanınmış yiğit.
Onurhan
Onurlu hükümdar.
Onurkan
Onurlu bir soydan gelen kimse.
Onurlu
Onurlu, şerefli kimse.
Onursal
Saygı için verilen veya övünç için kabul edilen, fahri (başkanlık, üyelik, profesörlük vb. unvan).
Onursan
Onuruyla tanınmış, şerefli kimse.
Onursay
Onur-say.
Onursev
Onurlu olmayı sev anlamında kulanılan bir ad.
Onurseven
Onurlu olmayı seven.
Onursoy
Onurlu soydan gelen.
Onursu
Onurlu bir soydan gelen.
Opak
Cin, peri gibi doğaüstü yaratık.
Opçin
Silah.
Orak
1. Ekin biçme zamanı, hasat. 2. Ekin biçme aracı.
Orakay
Temmuz.
Oral
Kaleyi, şehri ele geçir, zaptet anlamında kullanılan bir ad.
Oralmış
Kale, şehir almış, zaptetmiş.
Oran
1. Ölçü, nispet, derece. 2. Tahmin. 3. Ölçülü, hesaplı. 4. Anlayış. 5. Abartma, abartı. 6. Özel işaret, nişan.
Oranlı
1. Oranı olan, ölçülü. 2. Anlayışlı, akılcı. 3. Ilımlı.
Oray
1. Ateş gibi kızıl renkli ay. 2. Şehirli, şehirde yaşayan.
Orbay
Ordu komutanı.
Orbek
Şehir beyi.
Orcan
Kale veya şehirde bulunanların yakın dostu.
Orcaner
Kalede veya şehirde bulunanların yakın dostu.
Orçun
Ardıllar, halefler.
Ö
Ören
1. Eski yapı veya kent kalıntısı. 2. Şehir, kent. 3. Köy. 4. Bitek ova. 5. Ormanlık yer
Örenel
Eliyle bir şeyler ören kimse.
Örfi
Törenlerle, âdetlerle ilgili.
Örgen
1. Organ. 2. İnce halat, urgan.
O
Orgun
Gizli, saklı.
Orgunalp
Gizlenmiş, saklanmış yiğit.
Orguntay
Gizlenmiş, saklanmış kimse.
Orhan
Şehrin yöneticisi, hâkimi.
Orhun
Orta Asya Türklerinin kullandığı en eski yazı.
Ö
Örik
bk. Örük
O
Orkan
bk. Orhan
Orkun
bk. Orhun
Orkuş
Ateş kırmızısı renkli bir kuş.
Orkut
Kutlu, uğurlu şehir.
Orkutay
Kutlu, uğurlu şehir.
Orman
Ağaçlarla örtülü geniş alan.
Ö
Örnek
1. Benzeri yapılacak olan, benzetilmek istenen şey. 2. Durumu ve niteliği benimsenmeye değer kimse.
Örs
Üzerinde maden dövülen, çelik yüzeyli demir kütle.
Örsan
Yüce adı olan.
Örsay
Yüce olarak kabul et anlamında kullanılan bir ad.
Örsel
Sel gibi çağlayan değerli kimse.
Örskan
Sağlam bir soydan gelen kimse.
O
Ortaç
1. Tepe. 2. Mirasçı. 3. Veliaht.
Ortak
Birlikte iş yapan, ortaklaşa yararlarla birbirlerine bağlı kimselerden her biri.
Ortan
Ateş renginde kızıl tan.
Ö
Örtaş
Kuvvetli, güçlü olan değerli kişi.
Örtay
Değerli, saygın kişi.
O
Ortun
Ortanca kardeş.
Ortunç
Ateş renginde tunç.
Oruç
1. Tanrı'ya ibadet amacıyla yeme, içme vb. şeylerden belli bir süre veya biçimlerde kendini alıkoyma.2. Çok sevilen veya istenen şeylerden uzak durma.
Oruk
1. Aile, oymak. 2. Göçmen olarak gelip bir yere yerleşen. 3. Yol, çare, imkân.
Orum
1. Gurur. 2. Geniş orman, çalılık.
Orun
1. Özel yer. 2. Önemli bir görevlinin çalıştığı yer, makam. 3. Gizli, habersiz. 4. Huy, yaradılış.
Ö
Öründü
Seçkin, seçilmiş, beğenilen.
Örüner
Açık tenli kimse.
O
Orus
Talih, baht, saadet.
Oruz
Düşünce.
Ö
Öryürek
Güçlü, korkusuz.
O
Oskan
Akıllı.
Oskay
Neşeli, mutlu.
Osman
1. Bir tür kuş veya ejderha.2. Hz. Muhammet'in damadı, üçüncü halife. 3. Osmanlı İmparatorluğu'nun kurucusu ve ilk hükümdarı.
Otacı
Hekim, doktor.
Otağ
Büyük ve süslü çadır.
Otak
bk. Otağ
Otakçı
1. Otağ yapan veya satan kimse. 2. Orduda otağ kuran er.
Otamış
İyileştiren, sağaltan.
Otaran
1. Hayvanlar otlatan çoban. 2. Beğenen, isteyen.
Otay
Ateş renginde ay.
Ö
Ötnü
Yalvarma, dileme, isteme, rica.
O
Otuk
1. Çakmak. 2. Çakmak taşı.
Ö
Ötüken
1. Oğuz Destanı'nda Tiyenşan dağlarıyla Orhun havzası arasında bulunduğu belirtilen, ormanlık, kutsal bölge. 2. Moğ. Yer ilahesi.
Ötün
Yalvarma, dileme, isteme.
Öveç
İki üç yaşındaki erkek koyun.
Övet
Şükretme.
Övgü
Birini veya bir şeyi övmek için söylenen söz veya yazılan yazı.
Övül
Başarılarınla, iyi niteliklerinle kendini beğendir, övgü kazan anlamında kullanılan bir ad.
Övün
Başarılarınla, iyi niteliklerinle kendini yücelt anlamında kullanılan bir ad.
Övünal
Övünerek al anlamında kullanılan bir ad.
Övünç
Övünmeye yol açan, övünülecek şey.
O
Oy
1. Düşünce, görüş. 2. Bir sorunla ilgili düşünceyi işaret, söz veya yazıyla belirtme.
Oyal
Düşüncesine başvur anlamında kullanılan bir ad.
Oyalp
Görüş, düşünce sahibi yiğit.
Oybozan
Görüşe, düşünceye karşı çıkan.
Oyhan
Görüş, düşünce sahibi hükümdar.
Oykan
bk. Oyhan
Oykut
Kutlu, mutlu düşünceye sahip olan.
Oymak
1. Birçok boydan oluşan, göçebe veya yerleşik topluluk, aşiret. 2. İzcilikte küçük birlik. 3. Semt, mahalle. 4. Arazinin alçak, çukur yeri. 5. Hısım, akraba.
Oyman
Görüş, düşünce sahibi kimse.
Ö
Öymen
Evcimen, evine bağlı kimse.
O
Oytun
1. Kutsal, mübarek. 2. Beğenilen, güzel yer. 3. Alçak yer, ova.
Oytunç
bk. Oytun
Ö
Özak
Özü temiz, doğru kimse.
Özakan
Katıksız, saf bir biçimde akan.
Özakar
bk. Özakan
Özakay
Özü temiz kimse.
Özakın
İçten gelerek yapılan akın.
Özakıncı
İçten gelerek akın yapan kmse.
Özaktuğ
Başıa beyaz tuğ takmış kimse.
Özal
Özünü al, gerçeğini al anlamında kullanılan bir ad.
Özalp
Özünde yiğit olan kimse.
Özalpman
Özünde yiğit olan kimse.
Özalpsan
Yiğitliğiyle tanınan kimse.
Özaltan
Gerçek hükümdar olan kimse.
Özaltay
Özünde yükseklik, yücelik olan kimse.
Özaltın
Özü altın gibi değerli olan kimse.
Özaltuğ
Kırmızı tuğ takınmış olan kimse.
O
Ozan
1. Şiir yazan, şair. 2. Halk şairi. 3. Şakacı, güzel ve tatlı konuşan.
Ozanalp
Şakacı, tatlı dilli, şiir söyleyen yiğit.
Ozanay
Şakacı, tatlı dilli, şiir söyleyen kimse.
Ozaner
Şakacı, tatlı dilli, şiir söyleyen kimse.
Ozansoy
Şakacı, tatlı dilli, şiir söyleyen bir soydan gelen.
Ozansü
Şakacı, tatlı dilli, şiir söyleyen asker.
Ö
Özarda
Sonradan gelen kimse.
Özarı
Arı gibi çalışkan kimse.
Özark
Özü temiz kimse.
Özarkın
Özü yavaş, sakin olan kimse.
Özaslan
Aslan gibi güçlü, soylu kimse.
Özata
Gerçekten ataya yaraşır olan kimse.
Özatay
Özü herkesçe tanınan kimse.
Özay
Özü ay gibi temiz, parlak, aydınlık olan kimse.
Özaydın
Özü temiz, aydınlık kimse.
Özayhan
Özünde hükümdarlık olan kimse.
Özbağ
Gerçek dost olan kimse.
Özbal
Balın özü gibi tatlı olan kimse.
Özbala
Öz çocuk.
Özbaş
Gerçek önder, kılavuz.
Özbatu
Gerçekten üstün gelen, yenen.
Özbay
Gerçekten zengin olan kimse.
Özbaydar
Gerçekten zengin olan kimse.
Özbek
1. Güçlü, cesur, korkusuz kimse. 2. Orta Asya’da yaşayan bir Türk boyu ve bu boydan gelen kimse.
Özbekkan
Özbek soyundan gelen kimse.
Özben
Gerçekten ben anlamında kullanılan bir ad.
Özberk
Özü güçlü kimse.
Özbey
Gerçekten bey olan kimse.
Özbil
Özünü bil, aslını tanı anlamında kullanılan bir ad.
Özbilek
Bileği güçlü olan kimse.
Özbilen
Özünü bilen, kendisini tanıyan kimse.
Özbilge
Gerçekten bilgili olan kimse.
Özbilgin
Gerçekten bilgin olan kimse.
Özbilir
Kendini bilen kimse.
Özbir
Özü, sözü bir olan kimse.
Özboğa
Gerçekten güçlü, kuvvetli olan kimse.
Özçam
Özü çam gibi doğru olan kimse.
Özcan
Gerçekten dost olan kimse.
Özcebe
Savaşa hazır olan kimse.
Özçelik
Özü çelik gibi sert ve güçlü olan kimse.
Özçevik
Canlı, çevik, hareketli kimse.
Özçın
Özü doğru, saf, temiz kimse.
Özçınar
Özü çınar ağacı gibi doğru ve dürüst olan kimse.
Özdağ
Özü dağ gibi yüce olan kimse.
Özdal
Özü dal gibi nazik ve zarif oaln kimse.
Özdamar
Özünde inatçılık olan kimse.
Özdeğer
Özü değerli olan kimse.
Özdek
1. Temel, esas, kök. 2. İç, öz, çekirdek. 3. Madde.
Özdel
Hediye.
Özdemir
Özü demir gibi güçlü olan kimse.
Özden
1. Soyca temiz, köleliği olmayan özgür kimse. 2. Özle, öz varlıkla, gerçekle ilgili. 3. Suların geçtiği yer, su geçidi. 4. Özsu.
Özdener
Soyca temiz, köleliği olmayan özgür kimse.
Özdeş
Her türlü nitelik bakımından eşit olan, benzer olan.
Özdil
İçten, samimi dost.
Özdilek
Candan dilenen dilek.
Özdilmaç
Güvenilir çevirmen.
Özdinç
Özü canlı olan kimse.
Özdinçer
Özü canlı olan kişi.
Özdoğa
Gerçek doğa.
Özdoğal
Gerçekten doğal olan.
Özdoğan
Öz kardeş.
Özdoğdu
Öz kardeş olarak dünyaya geldi anlamında kullanılan bir ad.
Özdoğmuş
Öz kardeş.
Özdoğru
Özü temiz, dürüst, doğru olan kimse.
Özdoru
bk. Özdoruk
Özdoruk
Özü yüce olan kimse.
Özduran
Özü sakin olan kimse.
Özdurdu
Özü sakinleşti anlamında kullanılan bir ad.
Özduru
Özü temiz ve dürüst olan kimse.
Özdurul
Özü sakinleşsin anlamında kullanılan bir ad.
Özdurum
Özü sakin, durulmuş kimse.
Özek
1. Güç. 2. Çalışkan. 3. Küçük dere. 4. Ağacın, bitkinin içi, özü. 5. Bitki filizi. 6. Bir şeyin ortası. 7. Sel yarıntısı.
Özekan
Canlı, hareketli kimse.
Özel
1. Yalnız bir kişiye, bir şeye ait veya ilişkin olan. 2. Devlete değil, kişiye ait olan. 3. Her zaman görülenden, olağandan farklı, dikkate değer.
Özen
1. Bir işin elden geldiğince iyi olması için gösterilen çaba. 2. İçerlek, en içeride olan. 3. İlk söz. 4. Birbirine yakın iki dağın arasındaki uzaklık, ara. 5. Dere, ırmak.
Özenç
1. İstek. 2. Gıpta, imrenme.
Özender
Ender bulunan yaradılışta olan, değerli.
Özengin
Özü sağlam, dürüst olan kimse.
Özer
Yiğit, doğru kimse.
Özercan
Yiğit, doğru kimse
Özerdal
Genç kimse.
Özerdem
Bütün erdemleri özünde toplayan kimse.
Özerdim
Özüne, gerçeğine erdim, ulaştım anlamında kullanılan bir ad.
Özerdinç
Özünden canlı, dinç olan erkek.
Özerek
Asıl amaç, ulaşılmak istenen şey.
Özerhan
Grçekten yiğit olan hükümdar.
Özerinç
Gerçek huzura kavuşmuş kimse.
Özerk
Kendi kendini idare edebilen kimse.
Özerkin
Gerçek özgür kimse.
Özerkmen
Özünden güçlü olan kimse.
Özerman
Gerçekten yiğit, kahraman, yürekli kimse.
Özerol
Gerçek yiğit ol anlamında kullanılan bir ad..
Özertan
Gerçekten erdemli olan kimse.
Özertem
Gerçekten erdemli olan kimse.
O
Ozgan
Öne geçen, kazanan, başarılı.
Ö
Özge
1. Başka. 2. Yabancı. 3. İyi, güzel. 4. Şakacı. 5. Cana yakın, sıcakkanlı.6. Yürekli, gözü pek.
Özgebay
İyi, güzel, yürekli erkek.
Özgeci
Kişisel yarar gözetmeden başkasına yararlı olmaya çalışan kimse.
Özgeer
İyi, güzel, cana yakın erkek.
Özgen
Özü geniş, rahat, sakin kimse.
Özgenalp
Özü geniş, rahat, sakin yiğit.
Özgenay
Özü geniş, rahat, sakin kimse.
Özgenç
Özü genç kimse.
Özgener
Özü geniş, rahat, sakin kimse.
Özger
İyi, güzel,cana yakın kimse.
Özgiray
Gerçek hükümdar.
Özgü
1. Kutsal. 2. Özellikle birine veya bir şeye ait olan.
Özgüç
Özü güçlü, kuvvetli kimse.
Özgüleç
Güler yüzlü, içten gülen kimse.
Özgün
1. Nitelikleri bakımından benzerlerinden ayrı ve üstün olan. 2. Yalnız kendine özgü bir nitelik taşıyan.
Özgünay
Kendisine has nitelikleri olan güzel.
Özgüner
Kendine özgü nitelikleri olan kimse.
Özgüneş
Özü güneş gibi parlak ve aydınlık olan kimse.
Özgür
1. Kendi kendine hareket etme, davranma, karar verme gücü olan. 2. Tutuklu olmayan, hür. 3. Başkasının kölesi olmayan. 4. Bağımsız.
Özgürcan
Özgürlüğe düşkün kimse.
Özgürel
Bağımlı olmayan, özgür davranan kimse.
Özgüven
Kendine güvenen kimse.
Özhakan
Hükümdar soyundan gelen kimse.
Özhan
Hükümdar soyundan gelen kimse.
Özil
Gerçekten o memleketten olan kimse.
Özilhan
Gerçek hükümdar.
Özilter
Yurdun gerçek koruyucusu, savunucusu olan kimse.
Özinal
Gerçek arkadaş, dostolan kimse.
Özinan
Gerçekten inançlı olan kimse.
Özkal
Özün değişmesin, hep böyle kal anlamında kullanılan bir ad.
Özkan
Temiz ve asil soydan gelen kimse.
Özkar
Özü kar gibi temiz olan kimse.
Özkaya
Özü kaya gibi güçlü olan kimse.
Özkayra
İçten gelen bağış, iyilik.
Özke
1. Sağlam, sağlıklı. 2. Temiz yürekli.
Özkent
Gerçekten şehirli olan kimse.
Özker
Sağlam, temiz yürekli kimse.
Özkerman
Sağlam, temiz yürekli kimse.
Özkın
Özü kın gibi korucucu, saklayıcı olan.
Özkınal
Özü kın gibi koruyucu olan kimse.
Özkınay
Özü kın gibi koruyucu olan kimse.
Özkoç
Gerçekten koç gibi kuvvetli ve güçlü kimse.
Özkök
Özü sağlam olan kimse.
Özkul
Gerçek kul.
Özkula
Gerçekten kula renginde olan.
Özkurt
Gerçek kurt.
Özkut
Gerçek kut, mutluluk.
Özkutal
Gerçek mutluluk senin olsun anlamında kullanılan bir ad.
Özkutay
Özü uğurlu ve ay gibi parlak olan kimse.
Özkutlu
Özü kutlu, uğurlu olan kimse.
Özkutsal
Özüne mutluluk saç anlamında kullanılan bir ad.
Özlek
1. Toprağın özü, verimli yeri. 2. Zaman. 3. Doğaüstü güç.
Özlen
Özlenecek kadar sevilen kişi ol anlamında kullanılan bir ad.
Özler
Özlem duyan, kavuşmak isteyen kimse.
Özlü
1. Özü, benliği olan. 2. İçten, gerçek.
Özlüer
Gerçek yiğit.
Özlütürk
Gerçek Türk.
Özman
bk. Özmen
Özmen
Özü sağlam, iyi kişilikli kimse.
Özmert
Gerçekten mert olan kimse.
Özmut
Özünde mutlu olan kimse.
Öznur
Özü ışıklı, aydınlık kimse.
Özöğe
Bir şeyin aslı, özü.
Özoğul
Öz oğul.
Özoğuz
Gerçekten yiğit olan kimse.
Özok
Özü ok gibi güçlü olan kimse.
Özokçu
Gerçek okçu.
Özoktay
Ok gibi güçlü olan eşsiz kimse.
Özol
Özün değişmesin, olduğun gibi görün anlamında kullanılan bir ad.
Özön
Gönlü geniş kimse.
Özönder
Gerçek önder.
Özozan
Gerçek şair.
Özpala
Gerçekten yiğit kimse.
Özpeker
Çok güçlü erkek.
Özpetek
Gerçek petek.
Özpınar
Gerçek pınar.
Özpolat
Özü çelik gibi sağlam olan kimse.
Özpulat
bk. Özpolat
Özşahin
Özü şahin gibi güçlü olan kimse.
Özsan
Adı duyulmuş, ünlü.
Özsanlı
Adı duyulmuş, ünlü.
Özsel
Özle ilgili, öze ilişkin.
Özselen
Gerçek haber.
Özşen
Özü hep neşeli olan kimse.
Özsevi
İçten gelen sevgi.
Özsoy
Temiz, iyi, köklü soydan gelen kimse.
Özsözlü
Sözünden dönmeyen, sözünü tutan kimse.
Özsu
Bitki ve hayvan dokularında bulunan sulara verilen ad.
Özsüer
Gerçekten asker olan kimse.
Özsun
Kendini göster anlamında kullanılan bir ad.
Özsungur
Gerçekten soğukkanlı, sakin kimse
Özsüt
İyi süt emmiş, soylu, temiz kimse.
Öztan
Gerçek aydınlık.
Öztanır
Kendini tanıyan, bilen kimse.
Öztarhan
Ayrıcalıklı, saygın bir kişiliğe sahipolan kimse.
Öztaş
Özü taş gibi sağlam olan kimse.
Öztay
Özü genç olan kimse.
Öztaylan
İnce, kibar, güzel, uzun ve düzgün boylu kimse.
Öztek
Biricik, tek.
Öztekin
Benzersiz kimse.
Öztimur
bk. Özdemir
Öztin
Ruhun özü.
Öztinel
Ruhsal yönden sağlıklı erkek.
Öztiner
Ruhsal yönden sağlıklı erkek.
Öztoklu
Gönlü doymuş kimse.
Öztoygar
bk. Toygar
Öztuna
bk. Tuna
Öztunç
Özü tunç gibi güçlü olan kimse.
Öztürk
Katıksız, saf Türk.
Özü
Duru, katıksız olan.
Özüak
Özü tertemiz olan kişi.
Özüdoğru
Özü doğru olan kimse.
Özüm
Kardeş gibi tutulup sevilen kimse.
Özün
1. Hakkıyla kazanılmış ün. 2. Şan.
Özüpek
Ruhen güçlü olan kimse.
Özütok
Gönlü doymuş kimse.
Özver
Özveride bulun anlamında kullanılan bir ad.
Özverdi
Özveride bulundu" anlamında kullanılan bir ad.
Özveren
Özveride bulunan, fedakâr kimse.
Özveri
Bir amaç veya kişi için kendi yararlarından vazgeçme, fedakârlık.
Özvermiş
Özverili davranan, fekakâr.
Özyay
Özü yay gibi sert olan kimse.
Özyörük
Gerçek yörük.
Özyurt
Anayurt.
Özyuva
Gerçek yuva.